Nawozy naturalne a mineralne – najważniejsze różnice i przykłady

Nie ma mowy o efektywnej produkcji rolnej bez stosowania nawozów. Współczesne rolnictwo jest uzależnione od nawożenia preparatami mineralnymi, przy czym nawet w dużych gospodarstwach nadal wykorzystuje się nawozy naturalne – te drugie są szczególnie pożądane w rolnictwie ekologicznym. Czym właściwie różnią się te dwie grupy nawozów i jakie są ich przykłady? Zapraszamy do lektury naszego poradnika.

Nawozy naturalne

Nawozy naturalne, nazywane też organicznymi, to nawozy powstałe z materiałów pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego. Od wieków stanowią jeden z fundamentów rolnictwa, choć nie są tak efektywne jak nawozy mineralne, dlatego zostały przez nie wyparte. Nadal mają natomiast zastosowanie uzupełniające.

Popularne rodzaje nawozów naturalnych to m.in.:

• obornik,
• kompost,
• gnojówka,
• biohumus.

Zaletą nawozów naturalnych jest niski koszt ich wytworzenia, poprawa struktury gleby, wzbogacenie podłoża w próchnicę i mikroorganizmy oraz neutralny wpływ na środowisko. Działają jednak znacznie wolniej niż nawozy mineralne.

Nawozy mineralne

Nawozy mineralne, nazywane sztucznymi, to nawozy przemysłowe, zawierające łatwo przyswajalne dla roślin pierwiastki, niezbędne w procesach wegetacyjnych. Stanowią podstawowe źródło kluczowych makroelementów, takich jak azot, fosfor i potas, a także mikroelementów, jak siarka czy magnez.

Nawozy mineralne można podzielić na:

• Jednoskładnikowe (na przykład azotowe, jak saletra amonowa);
• Wieloskładnikowe (popularne nawozy NPK, często z dodatkiem innych składników, na przykład siarki).

Masowe użycie nawozów mineralnych wynika z faktu, iż zapewniają one błyskawiczne uzupełnienie niedoborów składników odżywczych roślin uprawnych. Umożliwiają znaczące zwiększenie plonowania, przyczyniają się również do poprawy jakości plonów, a przy tym pozwalają na precyzyjną aplikację.

Nawozy mineralne są jednak na cenzurowanym, ponieważ ich długotrwałe stosowanie ma negatywny wpływ na środowisko, powodując pogorszenie struktury gleby i zagrażając zasobom wody. Stąd kładzie się dziś silny akcent na ograniczanie, a przynajmniej ścisłe kontrolowanie intensywności nawożenia preparatami mineralnymi.